Van'ın yetiştirdiği, yıllarca bu şehrin adını Türkiye'ye ve dünyaya duyuran değerlerimiz birer birer sahneden çekiliyor. Yarım asırlık emekler, köklü işletmeler, şehrin hafızasına kazınmış isimler sessiz sedasız kapanıyor. Peki, biz bu değerlere ne kadar sahip çıkıyoruz?
Daha önce kaleme aldığım “Van Sahiplerini Arıyor” başlıklı yazımda bu meseleye dikkat çekmiş, şehrin kendi değerlerine sahip çıkması gerektiğini dile getirmiştim. Ne yazık ki bugün yaşananlar, o yazıda dile getirdiğim endişelerin ne kadar haklı olduğunu bir kez daha gösteriyor.
13 Kasım 2026 tarihinde, "Bak Hele Bak Yusuf Konak Kahvaltı Sarayı"nın resmî sosyal medya hesabından yapılan açıklamayı okuyunca içimden yalnızca "Eyvah!" demek geldi. Yarım asra yaklaşan hizmet yolculuğunun 16 Kasım 2026 itibarıyla sona ereceği duyuruluyordu.
BİR DEVİN SONU !!
Yusuf Konak'ın hikâyesi 1975 yılında Van Hastane Caddesi'nde, eski çarşı polis karakolu civarında açtığı Konak Kahvaltı Salonu ile başladı. Ardından aynı cadde üzerinde eski Çağ Oteli'nin altına, daha sonra da karşısına taşındı. 2005 yılında ise Van Belediye Başkanlığı binası altında, artık bir markaya dönüşmüş olan Bak Hele Bak Yusuf Konak Kahvaltı Sarayı kapılarını açtı.
Burası sıradan bir kahvaltı salonu değildi. Van kilimleri, eski eserleri, yöresel eşyaları, sinileri, tepsileri ve semaverleriyle adeta bir Van kültür müzesiydi. Duvarlarında ağırladığı ünlülerin, siyasetçilerin, devlet adamlarının fotoğrafları; her köşesinde Van'ın hikâyesi vardı.
Oraya gelenler yalnızca kahvaltı yapmazdı. Yusuf Konak'ın kendine özgü esprileri, bilmeceleri, manileri, atasözleri ve deyimleriyle kahkahalar eşliğinde unutulmaz anlar yaşardı. Başbakan da, bakan da, belediye başkanı da, sanatçısı da, sıradan vatandaş da onun sofrasında aynı misafirdi. Herkese aynı samimiyetle yaklaşırdı. Her cümlesinde Van, her sohbetinde Van kültürü vardı. Misafirler oradan yalnızca kahvaltı yapmış olarak değil, güzel hatıralarla ayrılırdı.
2011 Van depreminde binanın hasar görmesi üzerine 2012 yılında Ankara Çankaya'da aynı anlayışla devasa bir kahvaltı sarayı açtı. 2013 yılında ise Van Ticaret ve Sanayi Odası binası altında büyük Van şubesiyle hizmetini sürdürdü. Ankara ile Van arasında mekik dokuyan oğlu Harun Konak da bu emek dolu yolculuğun önemli bir parçasıydı.
Ben de 2012 yılında Ankara'daki mekânını ziyaret etmiştim. Van'ın yöresel lezzetleri, kültürü ve misafirperverliği Başkent'e taşınmıştı. "Van Güzel, Kahvaltı Van'da Güzel" sloganı duvarlarda yerini almıştı. Dönemin Başbakanı, bugünkü Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan başta olmak üzere çok sayıda devlet büyüğünü, sanatçıyı ve ünlü ismi ağırlamıştı.
Ancak 2015 yılında oğlu Harun Konak'ın elim bir trafik kazasında hayatını kaybetmesi, Yusuf Konak'ın hayatındaki en büyük acılardan biri oldu. Göz bebeği, tek erkek evladını kaybetmişti. Bu büyük acının ardından Ankara şubesini kapatarak bütün gücüyle yeniden memleketine yöneldi. Evlat acısına rağmen Van sevdasından vazgeçmedi. Bu süreçte damadı, oğlu gibi gördüğü Fariz Gül de hep yanında oldu. Onu yalnız bırakmadı, bu hikâyenin devam etmesi için emek verdi.
Van TSO binası altındaki kahvaltı sarayında 2023 yılına kadar hizmetini sürdürdü. Türkiye'nin yanı sıra Amerika başta olmak üzere birçok ülkede fuarlara, kültürel etkinliklere ve organizasyonlara katıldı. Van kahvaltısını dünyaya tanıttı. 1 Haziran 2014'te Van Kalesi yanındaki Atatürk Kültür Parkı'nda 51 bin kişinin katıldığı dev kahvaltı organizasyonunun öncülerinden oldu. Van kahvaltısının Guinness Dünya Rekorları'na adını yazdırmasında büyük emek verdi. Dizilere, filmlere, haberlere konu oldu. Van'ın kültür ve turizm elçisi olarak şehrin tanıtım bayrağını yıllarca taşıdı.
Ben de bir gazeteci olarak onlarca kahvaltı organizasyonuna ve programına katıldım. Gazeteci meslektaşlarımla birlikte her defasında Yusuf Konak tarafından ağırlandık. Kapıları bizlere her zaman açıktı. Gösterdiği yakınlık, sıcak ilişkileri, güler yüzü ve kendine özgü sohbetleri hafızalarımızda yer etti.
2023 yılında Van TSO binasından ayrılmasının ardından Kazım Karabekir Caddesi girişi, Kurtuluş Parkı karşısındaki Semaver Kavşağı civarında daha küçük bir mekânda hizmet vermeye devam etti. Bir zamanların devasa kahvaltı sarayı küçülmüştü ama Van sevdası değişmemişti.
Ne var ki 2023 sonrasında başlayan olumsuzluklar, yaşadığı sorunlar ve ilgisizlik onu giderek yordu. Kendi açıklamasında; Van kahvaltısının marka değerinin korunamadığını, yöresel ürünlerin ve kahvaltı kültürünün sahipsiz bırakıldığını, denetimsizlik ve duyarsızlık nedeniyle bu kültürün sıradanlaştığını dile getirdi.
Yusuf Konak'ın yıllardır bir başka hayali daha vardı. Defalarca ilgili yetkililere, kurumlara ve sivil toplum kuruluşlarına sözlü ve yazılı olarak çağrıda bulundu. Van kahvaltısı ürünlerinin tescillenmesini, markalaşmasını, korunmasını istedi. Yarım asırlık birikimini, fotoğraflarını, hatıralarını, Van'a ait eski eşyaları ve kültürel eserleri sergileyebileceği bir Van Kahvaltısı ve Kültür Müzesi kurulmasını arzuladı.
Peki, bu çağrılara kim kulak verdi? Kim bu hayalin gerçekleşmesi için elini taşın altına koydu?
Ne yazık ki beklediği desteği göremedi. 13 Kasım 2026 tarihinde yaptığı sitem dolu açıklamayla 16 Kasım itibarıyla işletmesini tamamen kapatacağını duyurdu.
İşte asıl üzüntü burada başlıyor!
Yusuf Konak kendi adına belki zirvede bıraktı. Yarım asra yaklaşan meslek hayatını, başarılarla ve unutulmaz hatıralarla noktalıyor. Ancak Van adına, Van kahvaltısı kültürünü yaşatmak adına gelinen nokta son derece vahim ve üzücüdür.
Başta ilin mülki amirleri olmak üzere belediye başkanlarına, Van TSO'ya, ilgili kurumlara, turizm temsilcilerine, sivil toplum kuruluşlarına ve Yusuf Konak'ı tanıyan, bilen herkese sormak gerekiyor:
Yıllarca Van'ın tanıtımını yapan, bu şehrin adını dünyaya taşıyan bir değer neden yalnız bırakıldı? Neden sahip çıkılmadı? Bir şehrin kültür elçisinin yıllardır anlattığı, yaşattığı ve gelecek nesillere aktarmak istediği bu miras neden korunamadı?
Bugün kapatılacak olan yalnızca bir kahvaltı salonu değil. Yarım asırlık emek, binlerce hatıra, fotoğraf, kültürel eser ve Van'ın tanıtımına adanmış bir ömür de ortada kalacak. Bir Van Kahvaltısı Müzesi kurulabilirdi. Bu eserler, bu anılar ve bu kültür gelecek kuşaklara bırakılabilirdi. Yazık!
Bak Hele Bak Yusuf Konak…
Sen yıllarca Van'ı anlattın, Van'ı tanıttın, Van'ın sofrasını dünyaya açtın. Biz seni ve emeğini unutmayacağız. Gazeteci meslektaşlarımızla birlikte bizlere gösterdiğin yakınlık, dostluk ve misafirperverlik için hakkını helal et. Biz sana hakkımızı helal ettik.
Bundan sonraki hayatında sağlık, mutluluk ve huzur diliyoruz. Dileriz yıllarca emek verdiğin bu kültür, hayallerin ve senin hikâyen unutulmaz.
Bir işletme kapanabilir, bir meslek sona erebilir. Ancak bir şehrin kendi değerlerine sahip çıkamaması, kültürel mirasını koruyamaması kolay unutulacak bir eksiklik değildir.
Van sahiplerini arıyor demiştik. Bugün bir kez daha soruyoruz: Van, kendi değerlerine ne zaman sahip çıkacak?
BU AYIP BİZE YETER!
Üzüldüm.