Bakire bir ağacın gölgesinde sessizliğimi sırtlamış uzuvlarım
Şimdi ise kulaklarımda bir varoluş ezgisi ,kelimesiz
İyileşmiş yarası kanatları olan kuşlar gökyüzünde şimdi
Yapraklar neşelenmiş, güneş ise tenimde dolaşıyor usulca
Uzaklarda bir yer burası hem sağım hem solum
Upuzun bozkır tarlası işte burası ve ben ektim yalnızlık
Birde üstüne sonu gelmeyecekmiş gibi yaşanan bir ömür
Delilik ya hep sorguladım hep kovaladım sonunda kederlendim, bilendim
Bilmek isterdim işte varoluşumun nispetini her daim
Şimdi ise öksüz ve hakir kaldım
Zaman tüneli gibiydi ya insan , geçmiş ve geleceğinin yığıntısı
Bir balta , bir sap ,birde ucundan tutarsak bir hikaye
Şimdi ise derinliklerde saklı bir çığlık, bir ben vardım bir ben yoktum ...