Bugun...

La la lay lay...

 Tarih: 04-11-2018 23:29:00
Hacer Gün


Belediye, Hizmet, denince akla yol yapımı, çöplerin toplanması, düzenli gıda denetimleri, imar sorunlarının halledilmesi ve benzeri işler gelir.


Bu işleri imkanlarının üst seviyesinde ustaca yapabilenler de başarılı belediyeciler olarak anlatılır.


Van her ne kadar büyük şehir olarak kabul edilse bile kendine has samimiyeti, yaşanan yakın ilişkileri nedeniyle yaşayanların birbirini tanıma potansiyeli çok yüksek bir yer. Dolayısıyla "kaliteli hizmet yada muhteşem belediye" şeklinde reklam kokan bir yazı yazmaktan ziyade bu hafta sonu yaşadığım tarifsiz lezzeti sizlerle paylaşmak istiyorum.

 


Üç haftadır İpekyolu belediyesi Engelsiz Kafeye düzenli gelen bir ebeveyn topluluğu ilgimi çekti. Bu kalabalık belediye çalışanları yada her zaman aşina olduğumuz yüzler değil, aksine kafemize ilk kez uğrayan insanlardı.



Muhabbetlerine kulak misafiri olduğum zaman anlıyorum ki İpekyolu Belediyesi Kültür Müdürlüğü bir "çocuk korosu" kurmuş ve her cumartesi saat 3'te bu çocuklar belediye binasının üst katında müzik eğitimi alıyorlarmış.


Ben de fındığımı alarak soluğu 6.katta aldım.


Piyano hocası, müzik hocası ve bir sürü çocuk.


Saat 3 olduğunda şirin bir hanım olan müzik hocası tüm çocukları peşine takıp trencilik oynayarak müzik dersine başladı, Ardından ısınma turları "bir, iki, üç dört, beş, altı" Hep birlikte tutulan tempolu ritm çalışması, sonra bir masal, bir şarkı bir masal, bir şarkı....
Bir sürü çocuk yanlarında ebeveynlerinden kimse olmadan ve hiç sıkılmadan tahmini 3 saat öylece eğlendi. Hem eğlendi hem öğrendi. Yaş aralıkları ise 4 ile 11 sınırında.


Dersten sonra hocamız Serap hanıma ve piyano başındaki Kadir beye teşekkür ederek ayrıldık ama ruhumuz orada kaldı.
Belediyecilik konusunda uzman değilim ama, çocuklarının yaşayacağı dünya için endişeli bir anne olarak, bana göre yapılan hiç bir yatırım çocuklara yapılan yatırımdan daha önemli değildir.


Ve en kaliteli hizmet gönüllere dokunarak yapılır, ben bugün katılımcı çocukların ve ailelerinin yüzlerindeki huzuru ve umudu gördüm.
Necip Fazıl'ın dizeleri geldi aklıma;


"Tohum saç, bitmezse toprak utansın! Hedefe varmayan mızrak utansın! Ustada kalırsa bu öksüz yapı Onu sürdürmeyen çırak utansın"


Haftanın yükünü tüm negatif enerjimizi sıfırlayarak dersten ayrıldıktan sonra, gönlüm bu hizmetleri Van halkıyla buluşturanlara dualar ederken, kızımla dilimizde o hoş şarkılar kaldı.


"İyilik yap, iyilik bul. Kim kazanmış kötülükten. Kötünün başına gelmedik olmaz, Kimsenin ettiği kimseye kalmaz"


La la lay lay la la lay lay.....
 

  YORUMLAR YORUM YAP | 0 Yorum
  FACEBOOK YORUM
Yorum
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
YUKARI